W diecie kota dominuje białko ( 25 %).Zapotrzebowanie na węglowodany, tłuszcze jest mniejsze niż to definiował J.L.Festjens. W diecie nie może zabraknąć potraw roślinopochodnych, surowego mięsa i ryb.

Karmienie kota wyłącznie jednym produktem prowadzi do szkodliwych następstw:

-         wyłącznie ryba – niedobór witaminy B1,

-         wyłącznie wątrobą – zaburzenie jelitowe,

-         chude mięso – niedobór wapnia i awitaminoza, witamina D.

Natomiast nadmiar tłuszczów rybnych – choroby serca i tkanki tłuszczowej.

BIAŁKO – znajdujące się w mięsie, rybach, jajach i serach dostarcza organizmowi aminokwasów, czyli podstawowego budulca tkanek, niezbędnego do regeneracji i wzrostu.

Nie podawaj surowego białka – zawiera ono substancję o nazwie awidyna, która neutralizuje biotynę (niezbędną dla życia witaminę),czyniąc ją nieprzyswajalną.

TŁUSZCZE – są podstawowym źródłem energii, powinny zatem stanowić 15-40 % dziennej racji żywieniowej. Strawione tłuszcze nie obciążają nerek niepotrzebnymi produktami przemiany materii, w związku z czym ilość tłuszczów w kociej diecie powinna się zwiększać w miarę dorastania zwierzęcia. Nie wolno jednak podawać tłuszczów starych lub zjełczałych!

WĘGLOWODANY- cenne źródło kalorii, mogą one nawet stanowić 50 % ogólnej masy pożywienia. Pokarmy bogate w węglowodany są także pożytecznym źródłem materiału balastowego (błonnika), niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania jelit.

WITAMINY I SKŁADNIKI MINERALNE –dobra dieta zapewnia prawidłowy dobór witamin i składników mineralnych. W przeciwieństwie do ludzi, kot nie musi pobierać

z pożywieniem witamin B 12,C i K. Witamina B12 jest dla kotów obojętna,

zaś C i K są syntetyzowane przez organizm.

GOTOWY POKARM DLA KOTÓW – istnieją trzy podstawowe rodzaje gotowego pokarmu produkowanego z myślą o kotach:

1) PUSZKOWANE MIĘSO - konserwy zawierają zazwyczaj mięso, sole rybne,

środki żelujące, witaminy, sztuczne barwniki i nie zawsze kaszę. Ponadto sam proces puszkowania i okres przechowywania mogą obniżyć zawartość witamin.

2) PRODUKTY MIĘKKIE – niektóre z  nich zawierają do 33 % wody, nie mają zatem większej wartości odżywczej. Pokarmy tego rodzaju mogą stanowić większą część kociej diety, ponieważ na ogół zawierają ponad 25 % białka. Zawartość tłuszczów jest jednak dość niska. Czasem  przejście na pokarmy miękkie może pociągnąć za sobą pojawienie się kamienia, zniszczenie dziąseł, zapalenie zębodołów i obluzowanie zębów. Stan ten może doprowadzić z kolei do zaburzeń pracy nerek lub wątroby.

3) SUCHA KARMA - mają jednak bardzo niską zawartość białka i tłuszczów, wiadomo też, że mogą się przyczynić do powstawania schorzeń pęcherza. Jeśli karmisz kota granulatem, musisz pilnować, by zawsze miał wodę w misce.

Powinny być one stosowane jako uzupełnienie diety twojego milusińskiego a nie jego podstawowe menu.

         Do smakołyków kota należy kukurydza konserwowa, różnego rodzaju jogurty najlepiej smakuje jagodowy lub z owoców leśnych. Każde mięso powinno być gotowane, w celu zapobiegania toksoplazmozy i nie tylko. Budowa kocich zębów uniemożliwia zwierzęciu żucie –zęby trzonowe służące tylko do cięcia pokarmu. Dlatego powinien być on przygotowany np. w kawałkach. Jedzą przeważnie nocą w niewielkich ilościach ale za to często. Lubią pożywienie urozmaicone.

         Pragnienie gaszą pijąc wodę bezpośrednio z kranu lub wanny ( nigdy z miski).Ponadto koci organizm sam potrafi pozyskiwać wodę z niektórych produktów żywnościowych.

Proces spalania rozkłada tłuszcze i węglowodany między innymi na molekuły wody.

MLEKO – jego główne zalety to bogata zawartość wapnia i fosforu – porcja 200 mililitrowa zaspokaja całodzienne zapotrzebowanie dorosłego kota na te pierwiastki. Część kotów jednak nie toleruje mleka krowiego, gdyż wywołuje ono biegunkę ( brak enzymów odpowiedzialnych za trawienie laktozy lub uczuleniem na białko zawarte w mleku).

W takim przypadku należy podawać preparaty wapniowo-fosforowe.

Żołądek swój leczą zjadając chętnie trawę. Jest ona cennym źródłem witamin i pomaga przede wszystkim  w usunięciu kłębów włosów, które tworzą się podczas lizania sierści.