PASOŻYTY ZEWNĘTRZNE - bytują na powierzchni skóry, żywią się krwią i złuszczonym naskórkiem, stanowiąc ogromne obciążenie dla organizmu zaatakowanego kota. Wywołują silny świąd, zapalenie skóry, krosty, ropnie i uczulenia. Z reguły organizm zdrowego zwierzęcia broni się przed masową inwazją pcheł, wszy, świerzbowców, wszołów i kleszczy. Jeśli jednak jego odporność jest osłabiona, pasożyty bez przeszkód mogą prowadzić swoją niszczycielską działalność. Ofiarą inwazji padają często koty całkiem małe, stare lub osłabione.

         Najprostszym sposobem zapobiegania ciąży ale nieskutecznym jest metoda naturalna. Pilnowanie swojego kocurka lub koteczki. Kota aby nie wyszedł na zewnątrz i nie zginął na dłuższy okres czasu ( np. marcowanie) i nie pokrył niechcianej przez nas kotki. Koteczki natomiast należy również pilnować aby nie uciekła z domu. We znaki domownikom daje się zawsze przeraźliwe jej miauczenie nawołujące kocura i oznajmiające jej gotowość do krycia.

Alergie są wynikiem nadmiernej reakcji organizmu na różne czynniki (alergeny). Odróżnia się uczulenia kontaktowe i pokarmowe. W przypadku uczulenia kontaktowego nadmierna reakcja obronna skóry następuje już przez sam kontakt dotykowy z alergenem. Mogą nim być najróżnorodniejsze czynniki. W przypadku uczulenia pokarmowego, oprócz zmian skórnych, występują często zaburzenia żołądkowo jelitowe, którym towarzyszą biegunka i wymioty.

Choroby skóry, włosów oraz pazurów wywoływane przez grzyby określane są mianem grzybic skóry (mikrodermatoz). Najpopularniejsza grzybica skóry u kota jest wywoływana przez grzyb drobnozarodnikowy Microsporum canis. Określa się ją mianem mikrosporozy. Źródłem zakażenia są najczęściej klinicznie zdrowe koty, które same nie chorując są nosicielami chorobotwórczego grzyba. Zakażenie grzybicą następuje przez bezpośredni kontakt zwierząt, ale też poprzez przedmioty, np. kocyki itp. Zarodniki, czyli formy przetrwalnikowe grzyba, są zdolne do zakażenia przez miesiące, a nawet lata. Także pchły mogą być przenosicielami grzybicy skóry. Podatność skóry na choroby zakaźne wywoływane przez grzyby, bakterie i pasożyty zwiększa przede wszystkim niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych w pokarmie jak i stres.

         CYKL. Kot ( żywiciel ostateczny) oocysty w kale. Są odporne na wysuszenie

i promienie słoneczne, mrożenie, podgrzewanie.

Myszy, świnie, ptaki, człowiek – żywiciel pośredni w których ciele znajdują się rozmnażające bezpłciowo formy pierwotniaka zwane bradyzoitami i tachyzoitami. Połknięte z pożywieniem pasożyty rozwijają się w komórkach ściany jelita, po czym rozprzestrzeniają się w całym organizmie. W tym stadium choroby istnieją dogodne warunki do zniszczenia pierwotniaków przez zastosowanie odpowiednich leków. Także dzięki reakcji obronnej organizmu objawy choroby o małym nasileniu szybko zanikają. W jelitach kota dochodzi do uwolnienia bradyzoitów, które w wyniku rozmnażania płciowego dają oocysty wydalane przez kota

Najczęstszym błędem żywieniowym jest podawanie kotu prawie wyłącznie pokarmu suchego. Kot ma tłustą, łuszczącą się skórę, matową sierść, stały świąd skóry i wypadają mu włosy. Drapie się i gryzie skórę. Powstałe w ten sposób drobne skaleczenia mogą zostać zakażone przez zawsze obecne na skórze bakterie i przekształcić się w egzemę. Przyczyną zmian na skórze i sierści jest niedobór nienasyconych kwasów tłuszczowych. Pokarm suchy zawiera bowiem zbyt mało niezbędnego dla kota kwasu arachidonowego.