Ciężkie, potargane futerko kotów maine coon ma włos krótki w części twarzowej i na piersiach, a długi na plecach i podbrzuszu. Rasa ta wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych i powstała najprawdopodobniej w wyniku krzyżowania kotów angorskich z ciężkimi krótkowłosowymi kotami nierasowymi. Nie są one uznawane przez wystawców brytyjskich. Jest to zwierzę łagodne i czułe, idealny towarzysz. W przeciwieństwie, jednak, do większości kotów krótkowłosych nie czuje się dobrze w mieszkaniu, potrzebuje dużej przestrzeni i dostępu do ogrodu lub parku. Inną ciekawą cechą jest miłe dla ucha, ciche, świergotliwe wołanie. Występują we wszystkich niemal wariantach barwnych, z wyjątkiem czekoladowego, liliowego i oznaczeń typu syjamskiego. Oczy powinny być zielone, złote lub miedziane. Nie ma żadnej zależności między kolorem okrywy a barwą oczu, chociaż dopuszcza się u osobników białych oczy niebieskie lub różnookość. Podobny wzorzec reprezentuje nie spokrewniony z miane coonem norweski leśny. Nie jest to jednak rasa uznawana w Wielkiej Brytanii, i poza granicami Norwegii występuje niezwykle rzadko.

 

Informacje oparte na fachowej literaturze. Opracowała mgr inż. Izabela Cierzniewska.