0gon kota jest częścią jego ciała spełniającą szczególne funkcje jego rola steru w pewnych okolicznościach, choćby w przypadku spadania z wysokości. 0gon może stanowić też namiastkę zdobyczy i tak kotka wykorzystuje go jako pomoc do nauki i ćwiczeń swoich młodych. 0gon potrafi też niejako żyć własnym życiem w zabawach między dorosłymi partnerami. Kot potrafi ogonem wabić, uciekać, nęcić, oszukiwać i sygnalizować zmiany nastroju. Na ogół żaden kot nie lubi aby dotykać jego ogona a zwłaszcza aby mocno go trzymać. Nawet gdy kot się łasi lub gdy go się głaszcze, odczuwa niepokój i nieufność jeśli nie jest zachowany odpowiedni dystans do jego ogona.

 

Jeśli kot znosi bez oporu branie ogona do ręki, jest to głównym dowodem że darzy on człowieka pełnym zaufaniem i sympatią.

 

Kot usposobiony pokojowo, który siedzi spokojnie i rozgląda się dookoła zwykle ma ogon lekko owinięty dookoła siebie. Jeśli coś np. mysia dziura, przykuwa jego uwagę zdradza on to lekkim drganiem koniuszka ogona. Niezadowolenie lub zły humor kota mogą znaleźć odbicie w ruchach ogona zaczynających się lekkimi drganiami jego końca, nasilającymi się aż do uderzeń całym ogonem.

 

Zachowanie takie jest widoczne zwłaszcza wtedy gdy kot znajdzie się w sytuacji przymusowej, gdy jest przytrzymywany wbrew swej woli. Oznaki te powinny być rozumiane jako ostrzeżenie, zanim jako ostateczna forma obrony użyte zostaną pazury.

Ból który jest objawem choroby może być także sygnalizowany ruchem ogona.

 

Informacje oparte na fachowej literaturze. Opracowała mgr inż. Izabela Cierzniewska.